Andrzej Kaube

Archeolog
14.06.1945 04.09.1992 Wągrowcu

Biografia

Urodzony 14 czerwca 1945 r. w Wągrowcu, Andrzej Kaube studiował na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UAM w Poznaniu i brał udział w wykopaliskach na Wolinie. Obronił pracę magisterską pt. 'Włókiennictwo wczesnośredniowiecznego Wolina'.

2 stycznia 1968 roku został kierownikiem, a następnie dyrektorem Muzeum Regionalnego w Wolinie, którym kierował aż do śmierci w 1992 roku. Dbał o zasoby muzeum, gromadził zabytki archeologiczne, etnograficzne i historyczne dotyczące miasta, wyspy oraz okolic Wolina. Organizował wystawy fotograficzne, powołał także Młodzieżowe Koło Przyjaciół Muzeum, a dzięki jego pasji powstała jedna z najlepszych kolekcji fotografii dokumentujących życie codzienne na Pomorzu Zachodnim po 1945 roku.

Dzięki jego działaniom udało się uratować wiele zabytków, m.in. wrak statku w Kamieniu Pomorskim, czy ozdoby z V okresu epoki brązu. Był autorem wielu popularnonaukowych przewodników, folderów i ulotek. Z jego inicjatywy opracowano projekt budowy pomnika Mieszka I, zrekonstruowano fragmenty dawnej zabudowy miasta i nawiązano bliską współpracę wolańsko-duńską, co zaowocowało m.in. „Targami wikińskimi”.

Za swoją pracę otrzymał Nagrodę Wojewody Szczecińskiego oraz Odznakę Zasłużonego Działacza Kultury (1984). Zmarł 4 września 1992 roku w Tatrach; pochowany został na cmentarzu Farnym w Wągrowcu. Od 1993 roku Muzeum Regionalne w Wolinie nosi jego imię.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Kustosz (1968) i dyrektor Muzeum Regionalnego w Wolinie do 1992
Inicjator Festiwalu Słowian i Wikingów
Uratował zabytki, m.in. wrak statku w Kamieniu Pomorskim
Otrzymał Nagrodę Wojewody Szczecińskiego i Odznakę Zasłużonego Działacza Kultury (1984)
Zainicjował pomnik Mieszka I i doprowadził do odnowienia dawnej zabudowy Wolina

Ciekawostki

Muzeum Regionalne w Wolinie nosi imię Andrzeja Kaube od 1993 roku.
Prowadził bogatą dokumentację fotograficzną, tworząc cenne kolekcje życia codziennego na Pomorzu Zachodnim po 1945 roku.
Inicjował Targi wikińskie poprzez współpracę wolińsko-duńską.

Udostępnij