Stanisław Bobkowski

Doktor nauk medycznych
12.09.1889 18.04.1966 Wągrowiec

Biografia

Stanisław Bobkowski urodził się 12 września 1889 r. w Wągrowcu, jako syn Walentego i Marii. W 1917 uzyskał dyplom doktora medycyny na Uniwersytecie w Berlinie. Brał udział w powstaniu wielkopolskim z bronią w ręku od 27 grudnia 1918 r. (w Poznaniu) do 20 lutego 1919 r.; doprowadził do zawieszenia broni jako emisariusz z ramienia Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu w swojej misji do Gdańska w 1919 r. Po zakończeniu powstania pozostawał w służbie czynnej w Wojsku Polskim do 16 czerwca 1919 r. w stopniu porucznika lekarza.

Na stopień majora rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 r. i 30. lokatą w korpusie oficerów zdrowia, grupa lekarzy. W czasie II wojny światowej był majorem lekarzem AK Okręgu Warszawa. W 1944, podczas powstania warszawskiego, pełnił funkcję komendanta szpitala powstańczego nr 4 przy ul. Czerniakowskiej.

Jest pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A2-1-4).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskał dyplom doktora medycyny na Uniwersytecie w Berlinie w 1917.
Uczestnik powstania wielkopolskiego (1918–1919), emisariusz Naczelnej Rady Ludowej.
Służył w Wojsku Polskim do 1919 r. w stopniu porucznika lekarza oraz awansował na majora rezerwy (1939).
W czasie II wojny światowej majorem lekarzem AK Okręgu Warszawa; komendant szpitala powstańczego nr 4 w 1944.
Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 13967 oraz Medalem Niepodległości – 17 marca 1938.

Ciekawostki

Był majorem lekarzem AK Okręgu Warszawa podczas powstania warszawskiego.
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, kwatera A2-1-4.

Udostępnij