Teofil Kegel
Biografia
Teofil Kegel, urodzony 9 listopada 1815 w Durowie, zmarły 17 sierpnia 1891 w tym samym miejscu, był polskim księdzem katolickim, działaczem społecznym i niepodległościowym.
Syn Józefa i Konstancji z Dyamentów, ukończył seminarium duchowne w Gnieźnie, a w 1842 r. przyjął święcenia kapłańskie.
W 1845 został skierowany do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Środzie Wielkopolskiej, gdzie aktywnie uczestniczył i kierował stowarzyszeniami działającymi przy parafii.
Podczas Wiosny Ludów był moralnym przywódcą kosynierów w obozie średzkim.
Dzięki swojemu autorytetowi doprowadził do wielu akcji społecznych, m.in. zagospodarowano nieużytki po rozebranych murach miejskich i fosie, gdzie powstał park zwany Plantami.
Decyzją duchowieństwa w 1854 został skierowany do parafii św. Mikołaja w Gąsawie, gdzie doprowadził do generalnego remontu świątyni, plebanii oraz budowy figury Matki Boskiej z Dzieciątkiem przed świątynią.
Podczas powstania styczniowego wspierał powstańców i podtrzymywał w mieszkańcach ducha patriotyzmu.
Był aktywnym członkiem Towarzystwa Pomocy Naukowej im. Karola Marcinkowskiego, które wspierało edukację ubogiej młodzieży.
Po odbyciu pielgrzymki do Ziemi Świętej opisał swoje przeżycia w „Dzienniku z pielgrzymki do ziemi świętej”, który ukazał się drukiem w 1875.
Zgodnie ze swoim życzeniem został pochowany na cmentarzu parafialnym w Gąsawie.